dzisiaj jest: wtorek, 21.10.2014 | Imieniny:
Przewodnik Katolicki 46/2009 » Bliżej Biblii »

Aniołowie

autor: Abp Gianfranco Ravasi

  

W owym czasie wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. (Dn 12, 1)

 

Od pierwszej strony Biblii z "cherubami i mieczem z połyskującym ostrzem" (Rdz 3, 24), postawionymi na straży ogrodu Eden, aż po rzesze aniołów zaludniających Apokalipsę, Pismo Święte ożywia obecność tych nadludzkich, ale nie boskich istot, które chociaż inaczej, ale znane były także w kulturze narodów otaczających Izrael. Już sama ich hebrajska nazwa mal'ak i grecka ánhelos wskazuje na ich funkcję, oznacza bowiem "posłańca". Stąd można domyślać się misji i, używając wyrażenia filozofa Massima Cacciariego, "niezbędności" ("Niezbędny anioł" to tytuł jednego z jego dzieł) tej biblijnej postaci, głoszonej wielokrotnie przez tradycję judaistyczną i chrześcijańską, i potwierdzonej przez urząd nauczycielski Kościoła w dokumentach soborowych (począwszy od Credo z Nicei w IV w.) i papieskich oraz przyjętej do liturgii i do pobożności ludowej.

Obowiązkiem anioła jest przede wszystkim strzeżenie transcendencji Boga, czyli Jego tajemniczego i "innego" w stosunku do świata i historii istnienia, ale także przybliżanie Go do nas przez przekazywanie Jego słów i działania właśnie tak, jak robi to "posłaniec". Z tego też powodu biblijny anioł zdaje się niekiedy wycofywać, by pozostawić przestrzeń Bogu, który sam wkracza na scenę. I tak, w opowiadaniu o płonącym krzewie na początku ukazał się Mojżeszowi "Anioł Pański", ale zaraz potem "zawołał Bóg do niego ze środka krzewu: "Mojżeszu, Mojżeszu!" (Wj 3, 2-4). Zadaniem anioła jest tu zatem uczynienie widocznym i dostępnym poznaniu Bożej woli, miłości i sprawiedliwości, jak czytamy w Psałterzu: "Anioł Pana zakłada obóz warowny wokół bojących się Jego i niesie im ocalenie [...] swoim aniołom nakazał [...] aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień" (Ps 34, 8; 91, 11-12). Mamy tu tradycyjny obraz "anioła stróża", dobrze oddany w osobie anioła Azariasza-Rafała z Księgi Tobiasza.

Zadaniem aniołów jest bycie pośrednikami między nieskończonością Boga a skończonością człowieka i tę funkcję sprawują także wobec Chrystusa. Jak pisał teolog, Hans Urs von Balthazar: "aniołowie otaczają całe życie Jezusa, pojawiają się nad żłobkiem, ukazując splendor zstąpienia Boga pośród nas, pojawiają się ponownie w Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu, ukazując splendor wstąpienia w Boga", ich rola znów polega na zbliżeniu się do ludzi, by odsłonić tajemnicę chwały Bożej obecnej w Chrystusie w taki sposób, by nas nie oślepiła, jak byłoby  z  bezpośrednim światłem Bożym.

Anioł jest znakiem Jedynego, który powinien być adorowany – Boga; jest tylko palcem wskazującym na jedyne misterium – Boskie; jest pośrednikiem w służbie jedynego, doskonałego Pośrednika między Bogiem a człowiekiem, Chrystusa Pana – "Do którego bowiem z aniołów powiedział Bóg kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem" (Hbr 1, 5)? Dlatego niebezpieczne jest wprowadzanie przez ruch New Age do koncepcji aniołów elementów magiczno-ezoterycznych i "tajemniczych obecności". Anioł może bowiem na tej drodze paradoksalnie przekroczyć granicę demonium. To prawda, że temat upadku anioła jest bardzo drogi tradycji judeochrześcijańskiej, zwłaszcza ludowej, lecz w Biblii występuje jedynie jako aluzja; na przykład List św. Judy mówi o aniołach, "którzy nie zachowali swej godności, ale opuścili własne mieszkanie" (w. 6). Można również odwołać się do Drugiego Listu św. Piotra, który przypomina: "aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru" (2, 4). To, co jest wyraźnie w Biblii stwierdzone, to mroczna obecność szatana, który usiłuje rozbić dialog życia i miłości między Bogiem a ludzkością w przeciwieństwie do anioła, który mu sprzyja i podtrzymuje.

 

 

 


Aramejczycy - Aram to biblijna nazwa Syrii, a Aramejczycy to jej mieszkańcy, którzy zorganizowali swoje życie społeczne w różnych miastach-państwach. Izrael łączy pierwotna więź z tą populacją, mimo licznych i częstych napięć przeradzających się w konflikty.

Aramejski jest północno-zachodnim językiem semickim, bardzo zbliżonym do hebrajskiego. Był on najpierw językiem dyplomatycznym, a potem ludowym, używanym także w Izraelu, gdzie podzielił się na wiele podgrup językowych.

 

Obłok - towarzyszy Izraelowi w marszu podczas wyjścia z Egiptu. Jest znakiem obecności Pana, ponieważ z jednej strony skrywa światło słoneczne, stając się znakiem Bożej transcendencji i tajemnicy, ale z drugiej zdradza, że za nim jest światło Boże. Obłok więc spowija namiot przymierza z arką (Wj 33, 9) i z obłoku rozlega się głos Ojca, skierowany do Chrystusa, Syna (Łk 9, 34-35).

 

Tłum. Dorota Stanicka-Apostoł

 

 

    

poprzedni   |   następny wróć
  • Gorczyca i morwa
  •  „Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: «Wyrwij się z korzeniami i przesadź się w morze», a byłaby wam posłuszna” (Łk 17, 6).

    więcej »
  • Niegodziwa mamona
  • "Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków" (Łk 16, 19). 

    więcej »
  • Nieuczciwy i przebiegły rządca
  •  "Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił" (Łk 16, 8).

    więcej »
  • Nienawidzić ojca i matki?
  •  "Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki (…), nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem" (Łk 14, 26).

    więcej »
  • Ogień Jezusa
  •  "Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, aby już zapłonął" (Łk 12, 49).

    więcej »
  • Znak Jonasza
  •  „Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia” (ŁK 11, 30).

    więcej »
  • Jajko czy skorpion?
  •  "Jeżeli któregoś z was, ojców, syn (…) prosi o jajko, czy poda mu skorpiona?" (Łk 11, 11–12).

    więcej »
  • Ojcze nasz św. Łukasza
  • „Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo (…)” (Łk 11, 2). 

    więcej »
  • Potrzeba tylko jednego
  •  Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele  (…). Maria obrała najlepszą cząstkę.  (Łk 10, 41–42)

    więcej »
  • "Twarde oblicze" Jezusa
  •  Gdy dopełniały się dni Jego wzięcia z tego świata, [uczynił swoje oblicze twardym i] postanowił udać się do Jeruzalem (Łk 9, 51)

    więcej »
right
left
Papież Franciszek w Ziemi Świętej